Kunst kijken | Miquel Barceló – Paso Doble,

originele versie bekijken

of impressie

Wat zie ik?

Beeldende kunst kan mij inspireren en bij de uitgang van een museum is mijn hersenpan één grote luidruchtige fabriek, waar de machines 1001 ideeën produceren per minuut. 

Ik zie namelijk behalve kunst ook allerlei kunstzinnige projecten voor de kinderopvang en het onderwijs voorbij komen. Soms spreekt het hele object of schilderij tot mijn verbeelding, soms een klein detail of het gebruik van het materiaal.

In deze serie van 5 kunstwerken wil ik die ideeën delen.

Paso Doble, extraits choisis - Miquel Barceló & Josef Nada

Ik zie een schoolplein een grondzeil liggen met daarop een dunne houten plaat. Er om heen zie ik grote hompen natuurklei met kleisnijders. De kinderen mogen de natuurklei verdelen, zodat ieder kind een stuk klei heeft. Zij mogen deze zacht kneden met de handen, voeten, maar ook via het gooien van de klei op de plaat. 

Als de klei op de houten plaat ligt, kunnen de kinderen de klei nat maken. Ieder een beker water over de klei. Nu kunnen zij de klei uitsmeren, bewerken met de handen, de voeten, vleeshamers of houten pollepels. Grof en groots omgaan met het materiaal en het lichaam. 

Ik zie ook dat kinderen afhaken van de het project en iets anders willen doen. Kinderen komen en gaan. Pas aan het eind van de dag is het project voorbij en is het gezamenlijk kunstwerk klaar. Tijd om te drogen en te presenteren aan de ouders. 

Niet ieder kind voelt zich fijn bij een project als dit. Na het gooien van de klei haken zij af. Dat mag. De kinderen bepalen hun eigen grens. 

Kun je in plaats van natuurklei ook papier-maché gebruiken?

Praktische tip: Maak de klei niet al te nat. Het hout neemt ook vocht op en kan dan splijten. Laat het dus goed drogen, voordat je het gaat ophangen. 

Lijst met materialen