Hoe creatief is lego?

Op de school waar ik lesgeef hebben zij een speelhoek. Het is in feite een iets te kleine ruimte met teveel functies. Bouwhoek, bibliotheek en atelier. Om te spelen heb je ruimte nodig en de ontvangstruimte wordt dan ook met regelmaat opgeslokt.

Vorige week donderdag kwam ik na mijn laatste les uit het klaslokaal. Was er een bom ontploft? Overal lag er speelgoed, maar geen ouder of kind was er nog te bekennen. Ik begon de legoblokjes op te ruimen en klikte deze aan elkaar om meer te kunnen dragen. Op het moment dat ik de ontstane toren in de kast wilde doen, keek ik nog eens goed naar de legosteentjes. Eureka!

Ik ben nooit een enorme fan geweest van lego, maar het was iets gevoelsmatig en kon het niet goed onder woorden brengen. Als kind speelde ik er namelijk graag mee. Een bank bouwen voor mijn Barbies of proberen een toren te maken tot aan het plafond. Bij mijn spel vond ik het wel altijd jammer dat je geen rondingen kon bouwen en de raampjes waren altijd zo klein. Met de komst van moderne lego varianten waren alle problemen opgelost. En daarmee ging voor mij de aantrekkingskracht verloren. Wat was dat? Waarom had ik toch een haat-liefdeverhouding met lego?

In de speelhoek, op school zag ik het ineens. Het is niet zo creatief als het lijkt! Bouwen staat gelijk aan creëren en is dus creatief. Wellicht een beetje kort door de bocht, maar het raakt de kern. Lego kun je enkel opstapelen naar boven of beneden of trapsgewijs. De ronde nopjes bepalen enigszins de creatieve keuzes die je kunt maken. De uiterlijke kenmerken nodigen ook niet uit tot het opstapelen van de gladde zijden.  Het bouwwerk wordt minder stabiel en beperkt nog meer je keuzes.

Het moderne lego (de bouwpakketten) heeft het gebrek aan creatieve mogelijkheden nog meer verkleint. Je kunt met die bouwpakketten een aantal opties bouwen, maar dan houdt het op. Je hebt dan weer extra pakketten nodig om eindeloos door te kunnen creëren. Ook laat de steentjes (fabrikant) niet toe dat je bijvoorbeeld bij een basispakket zelf touwtjes, elastiekjes, lapjes stof of dergelijke kunt toevoegen. De blokjes klikken dan niet meer op elkaar. Je zult dan weer iets moeten kopen van gelijk materiaal (Lego) om het te kunnen bewerkstelligen.

Tijdens dat moment in de speelhoek begreep ik ook mijn voorkeur voor losse takjes uit de natuur dan de mooie geschuurde houten blokken uit een ton. Blokken, Lego, Kapla en consorten zijn voorspellend. Heeft minder mogelijkheden om het zelfstandig en eenvoudig uit te breiden, zodat het fantasierijk wordt. Het brengt ook minder spelrisico met zich mee. Het doet gewoon minder een beroep op je creatief vermogen dan die losse takjes of takken uit de natuur. Je moet dan een inschatting maken met betrekking tot stabiliteit, stevigheid, zwaartekracht en balans. Je kunt ook eindeloos variëren met niet gelijke materialen. Het nodigt meer uit om je fantasie te gebruiken door het ruimere kader van het materiaal.

Binnen de kinderopvang, primair onderwijs en thuissituatie zijn dit soort spelmaterialen ook gemakkelijk te realiseren. In de herfst liggen er op straat, in het park en bos voldoende afgewaaide takken.  Ook zou je de gemeentelijke plantsoendienst kunnen bellen. Waarschijnlijk tegen vergoeding staan zij open voor je verzoek.

Ontdoe de takken van schors, schuur de eventueel en voorzie deze van lak of beits voor langdurig bouw- en speelplezier. Wil je meer tips, lees dan ook het blog “Hoe maak je de bouwhoek interessant?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *